• Owidiusz
• Horacy
• Wergiliusz
• Gajusz Juliusz Cezar
• Arystofanes
• Eurypides
• Sofokles
• Ajschylos
• Lao-Tsy
• Homer

Lao-Tsy

ok. 604-ok. 500 p.n.e.
Uchodzi za jednego z mistrzów duchowych ludzi Zachodu. I to mimo iż jego nauka stoi w całkowitej sprzeczności z zachodnimi poglądami na świat.

Na horyzoncie światowej myśli pojawił się jako jeden z pierwszych mędrców. Z otchłani wieków dotrwał do naszych czasów jako postać mityczna, niemal nierzeczywista. Historia, przemieszana z legendą, podaje, że na dworze króla z dynastii Czou pełnił mało znaczący urząd archiwisty w państwowej bibliotece. Zadowalał się bardzo skromnym uposażeniem - z upodobaniem praktykował ubóstwo. Legenda głosi, że kiedy odwiedził go Konfucjusz, inny mędrzec starożytnych Chin, pytając o wskazania na dalsze życie, Lao-Tsy odpowiedział: "Staraj się jedynie utrzymywać swój świat w takiej prostocie, jaka tylko jest możliwa. Pamiętaj: tak jak wiatr wieje gdzie i kiedy chce, tak pomyślność pojawi się sama, gdy tylko będzie miała na to ochotę. Bądź naturalny, daj się ponieść wiatrowi". Ludziom spotkanym na swej drodze nieustannie powtarzał: "Bądźcie sobą, róbcie swoje". Kiedy dynastia Czou, której wiernie służył, zaczęła podupadać, a podległy jej kraj pogrążył się w chaosie, Lao-Tsy porzucił swój dworski urząd i oddalił się na pustkowie, by pędzić życie w ciszy, prostocie i w zgodzie z naturą. Średniowieczna legenda podaje, że przekraczając granice państwa chińskiego na przełęczy Xiangu, w górach Hangu-fluanu, mędrzec został rozpoznany i zatrzymany przez strażnika. Ten zagroził, iż nie przepuści mistrza, udającego się w nieznane, zanim nie spisze on dla potomnych całej swej nauki. Lao-Tsy, nieskory bynajmniej do posługiwania się słowem pisanym, zatrzymał się na przełęczy i w ciągu trzech tygodni napisał Księgę 5000 znaków Lao-Tsy. Właśnie z tylu znaków się składała. A utrwaliwszy w ten sposób swoją naukę, dosiadł wołu - wizerunki mistrza często przedstawiają go na tym zwierzęciu - i odjechał.

Jedne legendy mówią, że do Indii, gdzie jego uczeń Siddhartha Gautama miał pod wpływem nauk mistrza doznać objawienia i zostać Buddą. Inne, że zmarł w rodzinnej wiosce, dziś noszącej nazwę Luyi, gdzie jego rzekomy grób pozostaje atrakcją turystyczną. Jeszcze inne wskazują na pewną świętą górę, z której miał zostać uniesiony w niebo. Historycy przyjmują, że zmarł w mocno sędziwym wieku, około 500 roku p.n.e.

Niezależnie od losów samego Lao-Tsy, jego nauka, zwana taoizmem, ciągle pozostaje żywa. Jej istotą jest pojęcie tao, oznaczające istotę wszechświata. Dążeniem prawdziwego taoistyjest osiągnięcie wu-wei, stanu, w którym harmonizuje on idealnie własne działanie z działaniem wszechświata. W osiąganiu tego stanu zupełnie zbędne okazuje się pośrednictwo władz i ustanawianych przez nie praw. Księga 5000 znaków Lao-Tsy głosi: "Im więcej ustaw i przepisów, tym więcej przestępstw", a także: "Im mniej rządzi władca, tym lepiej powodzi się jego krajowi". Dzięki uwolnieniu się od formalnych rygorów taoizm wpłynął na wiele dziedzin ludzkiej myśli. Inspirował powstanie medytacji ruchowych tai-chi, wróżbiarstwa, którego zasady podaje Księga Zmian I Ching, poszukiwania energetycznej równowagi świata, znane jakofengshui.

A są i tacy wyznawcy Lao-Tsy, którzy twierdzą, iż mistrz wcale nie odszedł z tego świata i ciągle przemierza Chiny, rozwijając swoją naukę.
ok. 604 p.n.e. - Lao-Tsy (nazywany także Laozi), a właściwie Er Li, rodzi się w niewielkiej wiosce Kio-Jin, w chińskim państwie Czou ok. 500 p.n.e. - Lao-Tsy umiera